KAMROWSKI JERZY HENRYK, poeta, pisarz
< Poprzednie | Następne > |
JERZY HENRYK KAMROWSKI „Hejnał” (17 III 1953 Gdańsk – 9 VI 1993 Sopot), poeta, pisarz. Syn Rajmunda (6 VIII 1922 – 26 III 1997) i Heleny (13 I 1923 – 6 IV 2008). Debiutował w „Nowym Wymiarze” (lato 1974). Prowadził audycję poetycką w Polskim Radiu. Z Selimem Chazbijewiczem i Piotrem Kawieckim współtwórca grupy poetyckiej Poetariat (1974), z m.in.
Anną Czekanowicz, Selimem Chazbijewiczem, Władysławem Zawistowskim, Zbigniewem Joachimiakiem i Bożeną Ptak Grupy Sytuacyjnej Poetów i Artystów „Wspólność” (grudzień 1975).
Autor tomików poetyckich Przybliżenie, Gdańsk 1975, Ktoś bez lub o wielu twarzach, Gdańsk 1980, Droga skrzypcowa, Gdańsk 1988. Ponadto jego wiersze były publikowane w antologiach oraz pracach zbiorowych, między innymi w Debiutach poetyckich, Warszawa 1976, Nowy transport posągów: wiersze młodych poetów gdańskich, Gdańsk 1977, Próbie koncentracji, Gdańsk 1977, Wariancie jesiennym, Gdańsk 1977, Studenckich grupach i klubach poetyckich: wiersze, manifesty, samookreślenia, Warszawa 1979 oraz Jantarnoje Pobierieżije: proza i stichi gdańskich pisatielej, Leningrad 1987, a także w czasopismach, m.in. w „Przekroju” (1975), „Autografie”, „Dzienniku Bałtyckim”, „Czasie”, „Głosie Wybrzeża”. Autor przekładów, m.in. Szukałem trzydzieści lat... Maurice’a Maeterlincka („Radar” nr 1, 1979).
Członek Koła Młodych przy Gdańskim Oddziale ZLP, od kwietnia 1975 członek Zarządu. Sygnatariusz oświadczenia literatów, popierającego postulaty strajkujących w Stoczni Gdańskiej 22 VIII 1980. Zmarł tragicznie.
Laureat konkursu im. Jana Śpiewaka w 1974, wyróżniony w 23. edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego o Laur Czerwonej Róży (1982). Pochowany na Cmentarzu Katolickim w Sopocie.
Bibliografia
Andrzej K. Waśkiewicz, Fenomen gdański, Gdański Rocznik Kulturalny, nr 8, 1985.
Okienko z wierszem, "Przekrój", nr 1577 (26), 1975.