KOZERSKI BOHDAN, prorektor Politechniki Gdańskiej
< Poprzednie | Następne > |
BOHDAN STANISŁAW KOZERSKI (ur. 18 XI 1932 Osiny, obecnie część Głowna koło Zgierza), prorektor Politechniki Gdańskiej (PG). Syn Michała (7 IX 1901 – 19 X 1995 Gdańsk) i Stanisławy (12 XII 1908 –18 V 2001 Gdańsk), brat Jadwigi. Po szkole podstawowej rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym w Głownie, maturę zdał w 1951 w I Gimnazjum i Liceum w Gdańsku. Od września 1951 studiował na Wydziale Budownictwa Wodnego PG, od 1955 inżynier, od 1958 magister inżynier geolog. Jednocześnie od 1954 do 1958 zatrudniony był na macierzystym Wydziale. W latach 1958–1972 pracownik Katedry Hydrogeologii Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, od 1962 doktor, od 1972 doktor habilitowany. W latach 1972–2003 ponownie pracował na Politechnice Gdańskiej, od 1972 na stanowisku docenta, od 1987 profesor nadzwyczajny (tytularny), od 1993 profesor zwyczajny.
W latach 1972–1978 kierownik Zakładu Inżynierii Środowiska, Hydrogeologii i Ochrony Wód, w 1975–1978 i 1981–1984 dyrektor Instytutu Hydrotechniki, w 1982–1984 dziekan Wydziału Hydrotechniki. W latach 1987–1990 prorektor ds. kształcenia, od 1988 do emerytury w 2003 kierownik Katedry Hydrogeologii i Zaopatrzenia w Wodę, Katedry Hydrogeologii i Geodezji Inżynierskiej oraz Katedry Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej. W latach 1979–1981 na Ahmadu Bello University w Zarii (Nigeria) był wykładowcą geologii inżynierskiej i hydrogeologii. Od 1997 do 2012 pracował także w Katedrze Geomorfologii i Geologii Czwartorzędu, następnie Katedrze Geologii Morza Instytutu Geografii Wydziału Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego, a w latach 2003–2020 w Bydgoskiej Szkole Wyższej.
Autor publikacji na temat geologii, hydrogeologii, zasobów wód i ochrony wód podziemnych Pomorza, delty Wisły i strefy brzegowej Morza Bałtyckiego. M.in. wraz z Zdzisławem Pazdrą współautor czwartego wydania podręcznika Hydrogeologia ogólna (Warszawa 1990), z Marią Przewłócką opracowania Przekrój hydrogeologiczny obszarów Gdańsk-Szadółki oraz składowiska odpadów w Gdańsku-Szadółkach (Gdańsk 2006). Autor artykułów w „Zeszytach Naukowych Akademii Rolniczej we Wrocławiu”, „Biuletynie Państwowego Instytutu Geologicznego”, „Przeglądu Geodezyjnego”, „Piśmie PG” , m.in. z Reginą Kramarską Historii oddziału gdańskiego Polskiego Towarzystwa Geologicznego („Przegląd Geologiczny” 2022, t. 70, nr 4). Autor wspomnień o prof. Zdzisławie Pazdro (w pracy Pionierzy Politechniki Gdańskiej).
Od 1955 członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego (PTG) (członek honorowy od 2001, w latach 1973–1979 i 1980–2003 przewodniczący oddziału gdańskiego), był kierownikiem zjazdów ogólnopolskich PTG w Gdańsku w 1990 i 2002. Członek Komitetu Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk (PAN), Międzynarodowej Asocjacji Hydrogeologów (w latach 1992–1998 przewodniczący Polskiego Komitetu Narodowego), Gdańskiego Towarzystwa Naukowego. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Dokumentacji Hydrogeologicznej Ministerstwa Środowiska i eksperta na Studiach Podyplomowych Inżynierii Ropy i Gazu na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej na PG.
W 1979 otrzymał nagrodę w dziedzinie nauki i kultury wojewody gdańskiego. Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, złotą odznaką „Zasłużony dla polskiej geologii” oraz złotą odznaką „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej”. W 2015 wyróżniony tytułem Profesor Emeritus PG. Żonaty z lekarką Danutą (ur. 5 VIII 1937) z domu Anders (siostrą Wiesława Andersa), ojciec Justyny i Michała.
Bibliografia:
Chowaniec Józef, Zasłużeni dla hydrogeologii w stuleciu Polskiego Towarzystwa Geologicznego, „Przegląd Geologiczny” 2022, t. 70, z. 4, s. 350–353.
Rektorzy i prorektorzy Politechniki Gdańskiej 1904–2014, red. Bolesław Mazurkiewicz, Gdańsk 2014, s. 85.
Złota Księga Nauk Technicznych 2003, red. Krzysztof Pikoń, Heilon 2003, s. 198.